Ulga rehabilitacyjna

Jeżeli jesteś osobą niepełnosprawną lub masz na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, sprawdź, czy poniesione przez Ciebie wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych uprawniają do ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli tak, to możesz z niej skorzystać.

Pamiętaj!

Ulga ta – podobnie jak każda inna preferencja podatkowa – obwarowana jest wieloma warunkami; dopiero po spełnieniu  wszystkich możesz zastosować odliczenie.

Stan prawny na dzień 1 stycznia 2007 r.

Podstawa prawna:

• Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.),

• Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych

przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 144, poz. 930 ze zm.).

Wyjaśnienie najważniejszych pojęć

Jeżeli chcesz skorzystać z omawianej ulgi, to musisz wiedzieć, że na jej potrzeby:

1) za osobę niepełnosprawną – uważa się osobę, która posiada:

• orzeczenie o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach lub

• decyzję przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, lub

• orzeczenie o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydane na podstawie

odrębnych przepisów,

• orzeczenie o niepełnosprawności, wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów

obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r.,

2) za osobę niepełnosprawną pozostającą na utrzymaniu podatnika – uważa się następujące osoby niepełnosprawne:

współmałżonka, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbów,

rodziców, rodziców współmałżonka, rodzeństwo, ojczyma, macochę, zięciów i synowe – jeżeli

pozostają na utrzymaniu podatnika i w roku podatkowym dochody tych osób nie przekroczyły kwoty

9120 zł,

3) za osobę zaliczoną do I grupy inwalidztwa – uważa się osobę, w stosunku do której, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo znaczny stopień niepełnosprawności,

4) za osobę zaliczoną do II grupy inwalidztwa – uważa się osobę, w stosunku do której, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono całkowitą niezdolność do pracy albo umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Wydatki na cele rehabilitacyjne

Za wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, ponoszone przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną, lub podatnika, na

którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne, uważa się wydatki, które zostały poniesione na:

1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb  wynikających z niepełnosprawności,

2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,

3) zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego,

4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,

5) odpłatny pobyt na turnusie rehabilitacyjnym,

6) odpłatny pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne,

7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa,

8) utrzymanie przez osoby niewidome I lub II grupy inwalidztwa psa przewodnika,

9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych

zaliczonych do I grupy inwalidztwa,

10) opłacenie tłumacza języka migowego,

11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25 roku życia,

12) leki, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki stale lub czasowo,

13) odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne:

a) osoby niepełnosprawnej – karetką transportu sanitarnego,

b) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa oraz dzieci niepełnosprawnych

do lat 16 – również innymi niż karetka środkami transportu sanitarnego,

14) używanie samochodu osobowego – stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia – na potrzeby związane z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne,

15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:

a) na turnusie rehabilitacyjnym,

b) w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego, zakładach rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-

leczniczych i pielęgnacyjno- opiekuńczych,

c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25 roku życia.

Sposób dokonywania odliczeń

Odliczeń z wymienionych wyżej tytułów dokonuje się:

1) od dochodu podlegającego opodatkowaniu na zasadach ogólnych według skali podatkowej, przy czym może to nastąpić:

• w trakcie roku podatkowego, w przypadku podatników uzyskujących dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej, najmu lub umów o podobnym charakterze – podatnicy ci winni następnie wykazać dokonane odliczenia w zeznaniu podatkowym PIT-36 lub PIT-37,

• po zakończeniu roku podatkowego, w zeznaniu podatkowym PIT-36 lub PIT-37, do których należy dołączyć informację o odliczeniach PIT/O,

albo

2) od przychodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, przy czym może to nastąpić zarówno w trakcie roku podatkowego, jak i w składanym po jego zakończeniu zeznaniu podatkowym PIT-28, do którego należy dołączyć informację o odliczeniach PIT/O.

Odliczeniu od dochodu podlegają te wydatki, które nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne lub od dochodu na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.

I odwrotnie, odliczeniu – na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – podlegają wyłącznie te wydatki, które nie zostały odliczone od dochodu lub zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Jaką kwotę możesz odliczyć?

Większość wydatków rehabilitacyjnych nie jest limitowana.

Limity dotyczą wyłącznie:

rodzaj wydatku limit (czyli nie więcej niż) opłacania przewodników osób niewidomych I lub II grupy

• inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa: 2 280,00 zł
• utrzymania przez osoby niewidome psa przewodnika: 2 280,00 zł
• używania samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, na potrzeby związane z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi  leczniczo-rehabilitacyjne: 2 280,00 zł

Limitowane odliczenie dotyczy również:

wydatków na leki, jakie osoba niepełnosprawna – zgodnie z zaleceniem lekarza – powinna stosować stale lub czasowo.

W tym przypadku odliczeniu podlegają wydatki w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy wydatkami faktycznie poniesionymi w danym miesiącu a kwotą 100 zł.

Przykład:

Jeżeli w marcu roku podatkowego wydałeś na leki kwotę 90 zł, odpowiednio w kwietniu 120 zł, a w maju i czerwcu po 200 zł, to w zeznaniu podatkowym możesz odliczyć 220 zł, czyli sumę kwot  obliczanych jako nadwyżkę wydatków poniesionych w danym miesiącu, a kwotą 100 zł.

marzec – odliczenie nie przysługuje, gdyż wydatki na leki nie przekroczyły kwoty 100 zł,

kwiecień – odliczenie wynosi 20 zł (120 zł – 100 zł = 20 zł),

maj – odliczenie wynosi 100 zł (200 zł – 100 zł = 100 zł),

czerwiec – odliczenie wynosi 100 zł (200 zł – 100 zł = 100 zł).

W sumie kwota odliczenia wynosi 220 zł (20 zł za kwiecień + 100 zł za maj + 100 zł za czerwiec).

Pamiętaj!

Odliczeniu podlegają tylko te wydatki, które nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczyć możesz jedynie różnicę pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Dokumentowanie poniesionych wydatków

Wysokość poniesionych wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie.

Jedynie z tytułu poniesienia wydatków związanych z:

1) opłaceniem przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa  oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa,

2) utrzymaniem przez osoby niewidome I lub II grupy inwalidztwa psa przewodnika,

3) używaniem samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, na potrzeby związane z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo- rehabilitacyjne – nie jest wymagane posiadanie dowodów potwierdzających ich poniesienie.

Broszura ma charakter informacyjny i nie stanowi wykładni prawa